Sofie

Noem me bij mijn naam.
Zie me. Kijk me aan.

Al heel mijn leven vind ik het fijn als iemand mijn naam zegt. Als iemand me bij mijn naam noemt. Als een bevestiging dat ik besta.
Sofie.

Als iemand mijn naam bewust zegt, wordt mijn hart eventjes aangeraakt, als de zachte vleugelslag van een vlinder.

Uiteraard heb ik het niet over die ijverige verkopers die je niet kennen, maar toch je voornaam aan het begin, tussen & aan het eind van elke zin misbruiken. Op die momenten voelt het net andersom, alsof ze in een intieme ruimte komen waar ze niets te zoeken hebben. Misbruiken dus.

Maar vandaag gebeurde er een grappig naam-verhaal waar ik om moest glimlachen.

In het dorp waar ik woon, is een beenhouwerij waar het koppel – J. & P. – iedereen die ze kent, met de voornaam aanspreekt. En aangezien ze al zo’n 30 jaar hun winkel hebben, kennen ze ondertussen ontelbare mensen & evenzoveel voornamen. Zelf kwam ik 8 jaar geleden, na een periode van 15 jaar overal en nergens, terug in het dorp wonen. Onbekend voor het slagerskoppel, werd ik steevast aangesproken als “Madam”. Wachtend op mijn beurt tussen Maria, Jef, André, Wiske en Anja, was ik telkens “Madam”. Ik voelde mij een buitenstaander, iemand die er niet bij hoorde. Soms wilde ik uitroepen dat het Sofie was. Dat ik Sofie heet. En het ging niet alleen om de begroeting. Ook op het einde, als afsluiting van het winkelritueel, bij het buitengaan zeiden J. en P. steevast in koor “Madam, merci en dankuwel he”. Terwijl Maria, Jef enz… de variant met hun voornaam kregen. Onveranderlijk.

Het is niet dat het niet persoonlijk werd. Door de jaren heen begon ik hen met de voornaam aan te spreken en werd er al eens gepraat & vooral geluisterd als het rustig was in de winkel en een zorgelijke blik of zucht van J. of P. mij een vraag ontlokte & het hart gelucht werd. Maar nog steeds kenden ze mijn naam niet. Ik wist niet hoe ik het moest aanbrengen. “Zeg maar Sofie”, klinkt als een Fransman die beslist wanneer het tijd is om van het vousvoyeren over te gaan naar het tutoyeren. Een ander stemmetje fluisterde dat ze misschien helemaal geen zin hadden om nog een voornaam te kennen. En dat ik er gewoon niet bij hoorde & voor altijd de buitenstaander “Madam” zou blijven.

Tot vandaag. Ik had telefonisch iets besteld op mijn naam en ging het, zoals afgesproken, afhalen. Toen ik binnenkwam verwelkomde P. (de vrouw) mij met een brede glimlach van oor tot oor. “Sofie is het hè?” En terwijl ze dartel naar de koelkamer leek te huppelen voor mijn bestelling, riep ze vrolijk “Is het goed dat we voortaan Sofie zeggen?” Mijn hele wezen glimlachte van oor tot oor, van kop tot teen. Ik was er niet meer mee bezig geweest. Ik had mij al geschikt in mijn lot om met het etiket “Madam” tot aan hun pensioen door het leven te gaan. En nu dit. We stonden mekaar breed lachend aan te kijken. Ik antwoordde dat ik dat heel graag zou willen.

Ondertussen was ook J. uit de koelkamer tevoorschijn gekomen. Toen ik afgerekend had & richting deur ging, hoorde ik J. en P. in koor zeggen: “Sofie, merci en dankuwel he”.

🙂
🙂

Laat het nieuwe jaar maar beginnen!

Advertisements

5 thoughts on “Sofie

  1. Lieve Sofie Of het nu een verzonnen verhaaltje is of een echte belevenis doet er niet toe 🙂 Het is plezierig om te lezen. Numerologisch heb ik ff voor je berekent welke sleutel Sofie inhoudt… aha ! Om in de harten van anderen te komen gebruik je de sleutel van menselijk begrip. Je bezit een grote gevoeligheid, verstand en begrip. Je kijkt vaak door mensen heen en hebt alles vlug door.Je houdt niet enkel van één of van een klein aantal mensen, maar van iedereen. Deze sleutel straalt warmte uit, is strijdvaardig,liefdevol en is van nature uitermate geschikt om anderen ‘als grote zus’ in de levensstrijd bij te staan.Een waarschuwing: je bent geneigd tot medelijden: meeleven alleen zou beter zijn.

    Ik wens de Verslaggever veel succes in 2014 ! mies

  2. Ook hier op deze ochtend 2 januari glimlach ik van oor tot oor om dit mooie verhaal. Dat ook zo helemaal Sofie is.
    Dank je wel voor het fijne begin van deze morgen

    Katrijn

  3. Voor mij is het ook al heel mijn leven een mysterie hoe het komt dat de slagers van sommigen de voornaam kent. Heerlijk verhaal!

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

w

Connecting to %s