Sofie Flora

Vier jaar geleden opende ik mijn blog met een ode aan mijn grootmoeder Flora.

Schrijven deed ik al, maar een schrijver noemde ik mezelf nog niet.

Elke stap in een groeiproces is nodig. Precies op de manier dat het gaat. Het starten van een blog was voor mij de stap die nodig was om mij – Sofie – te tonen, door met de buitenwereld te delen wat er in mijn binnenwereld leefde. Met elk verhaal dat ik schreef en publiceerde, kon ik iets afsluiten en werd er een stukje in mezelf geheeld. Dat proces lijkt nu rond – of toch in de vorm die het hier had.

Vier jaar later kijk ik vervuld van dankbaarheid terug. Dankbaar voor de moed die ik had verzameld, de steun, de warmte en de erkenning die ik voelde in de reacties die ik kreeg en de veilige haven die deze blog bleek te worden, voor mezelf en voor anderen.

Voorlopig zal ik hier niets meer publiceren. Of voorlopig ook definitief wordt, weet ik nog niet. De blog blijft nog even hier, als haven voor wie wil en als verzamelplaats voor de verhalen uit mijn leven die verteld wilden worden.

Elke stap heeft zijn eigen tijd, ruimte en tempo.

Binnenkort zet ik mijn eerste stappen in een schrijfproject dat ik al een tijd met me meedraag. Een project dat aan het rijpen was, of misschien wel gewoon stil lag te wachten, in de voorraadkamer in mezelf. Het nieuwe project werd geboren tijdens een zomerse wandeling met een vriendin, en het deed mijn hart zingen. Vele maanden zijn voorbijgegaan sindsdien. Maanden waarin ik andere prioriteiten te leggen had – maar vandaag deelde ik mijn idee, voor het eerst sinds die zomer, met een gelijkgestemde ziel. Ik zocht in hem een klankbord, en kreeg een spiegel, die me toonde dat het project niet alleen mijn hart doet zingen, maar ook mijn ogen doet stralen.

Elk einde is een nieuw begin – en o, wat broeit het leven daar!

Mijn diepe dank aan elke lezer van mijn blog. Dank voor de mooie manier waarop het onthaald werd. Dank dat ik deze weg kon gaan, met jullie aan de zijlijn.

In warmte en dankbaarheid

Sofie Flora

x

Advertisements

4 thoughts on “Sofie Flora

  1. Lieve Sofie,wat ben je toch een uitzonderlijk Wezen

    Wat jij deelt met anderen is als zalige voeding.

    Ik hoop nog veel van je te mogen lezen

    Misschien ken je me nog,het is al zolang geleden dat er een €œSofie-tje€ bij me kwam om te vragen wat haar bestemming is in dit leven, het stond a.h.w. in de sterren geschreven.. je had meteen een speciaal plaatsje in mijn hart en ik begrijp nu na al dat €˜gelees€™ het waarom.

    Je zult steeds fungeren als een Wegwijzer voor velen.

    Verbonden in Licht en Liefde

    mies

    1. Lieve Mies, zotteke! Alsof ik jou niet meer zou kennen! Jij bent één van de bepalende mensen geweest in mijn groeiproces. De naam van deze blog is trouwens geïnspireerd op iets wat jij me ooit gezegd hebt. Zie ook het korte stukje tekst onder “About” 🙂
      xx

  2. Sofie,
    Elke keer keek ik uit naar een nieuw schrijfsel. Zo mooi, soms grappig maar altijd realistisch, heerlijk om te lezen. Nu kijk ik uit naar wat er lag te rijpen in je voorraadkamer.
    Ann

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s